ตอนที่ 44 อาละวาดครั้งใหญ่บนยอดเขาโอสถเพลิง

ตอนที่ 44 อาละวาดครั้งใหญ่บนยอดเขาโอสถเพลิง

หนึ่งคนหนึ่งหนูสาละวนอยู่ครู่ใหญ่ หญ้าน้ำแข็งเย็นบนฝั่งก็ถูกกวาดเรียบจนเตียนโล่ง

ก็มิได้หมดเกลี้ยงเสียทีเดียว ยังคงเหลือไว้สองต้น อย่างไรเสียก็นับเป็นสำนักของตนเอง ย่อมต้องเหลือเชื้อพันธุ์ไว้มิใช่หรือ

ภายในทะเลสาบน้ำแข็งเหมันต์ จูเป่ยเฉินกำลังเร่งรัดเวลาบำเพ็ญเพียรอย่างบ้าคลั่ง ทว่าจิตตระหนักรู้กลับคอยชำเลืองมองไปยังริมฝั่งเป็นระยะ

ทันใดนั้น เขารู้สึกได้ว่าบนฝั่งเงียบสงบลงกะทันหัน จึงลืมตาขึ้น ก็พลันเห็นซ่งจิ่นซิ่วกำลังมองตนเองด้วยสายตาละโมบ ในใจสะดุดกึกขึ้นมาทันที

หรือว่าฝ่าบาททรงละเว้นกามารมณ์มาเนิ่นนานเกินไป จึงทรงปรารถนาเรื่องพรรค์นั้นแล้ว

ย่อมเป็นเช่นนั้น ฮองเฮาซูโม่กับตนเองล้วนแก่ชราตายในเวลาไล่เลี่ยกัน ยามนั้นฝ่าบาทน่าจะมีตบะติดกาย จึงดูยังเยาว์วัยยิ่งนัก

หลังจากขุนนางชราเช่นพวกตนจากไป พระนางยังคงมีชีวิตต่อมาอีกหลายปีนัก