ตอนที่ 42 ตัดขนแกะจนเตียนโล่ง

ตอนที่ 42 ตัดขนแกะจนเตียนโล่ง

เพราะถูกผนึกพลังวิญญาณ จูเป่ยเฉินจึงไม่อาจบำเพ็ญได้

ค่ำคืนดึกสงัด จูเป่ยเฉินปูชะเอมเทศชั้นหนึ่งบนพื้น ให้ซ่งจิ่นซิ่วได้พักผ่อน ส่วนตนเองนั้นกอดกระบี่นั่งพิงกรอบประตู หลับตาพักผ่อนจิตใจ

ซ่งจิ่นซิ่วอดนึกถึงชาติก่อนไม่ได้ ยามที่นางออกจากวังไปตรวจการลับ ขุนนางที่รักจูก็เฝ้าคุ้มกันตนเองเช่นนี้

แม้ตนจะเอ่ยปากบอกว่าไม่จำเป็นอยู่หลายครา เขาก็ยังคงไม่วางใจ ยืนกรานจะเฝ้าประตูให้ได้

ทันใดนั้น จวินจวินก็ปรากฏตัวขึ้นในมิติ

นับตั้งแต่ที่มันยกระดับอีกครา ระยะการเข้าออกมิติได้อย่างอิสระก็เพิ่มขึ้นถึงในรัศมีห้าสิบลี้

มันเพิ่งกลับมาจากทางหลู่หยุนเช่อ พอโผล่หัวออกมา ก็บีบจมูกเอ่ยอย่างรังเกียจว่า “เหม็นจะตายอยู่แล้ว นายท่าน ท่านตกส้วมมาหรือ”

ซ่งจิ่นซิ่ว: ......

จวินจวินพูดจบ มันยัง “ถุย ๆ” สองที คิดจะหดหัวกลับไปอีกครา