เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย หอคัมภีร์เถื่อน
ตอนที่ 40 รั้งอยู่บนยอดเขาโอสถเพลิง
“เป็นไปไม่ได้”
เจินจวินชิงเสวียนปฏิเสธออกไปโดยแทบไม่ต้องคิด
นี่คือลูกศิษย์คนเล็กของตน เป็นดั่งแก้วตาดวงใจของศิษย์คนโตเชียวนะ
พูดตามตรง หากเป็นพวกเด็กผู้ชายอย่างศิษย์คนโตหรือศิษย์คนที่สอง เขาอาจจะยอมกล้ำกลืนฝืนทนตกลงไปแล้ว
อย่างไรเสียพวกเด็กผู้ชายก็หนังหนาเนื้อเหนียว ให้ไปเป็นแรงงานใช้แรงให้พวกนาง ก็แค่ช่วยเก็บเกี่ยวหญ้าวิญญาณ รดน้ำพรวนดิน ถือเสียว่าเป็นการหลอมกายไปในตัว
ยิ่งไปกว่านั้น ยอดเขาโอสถเพลิงมีศิษย์หญิงเป็นส่วนมาก เจ้าเด็กเหลือขอไม่กี่คนนั่นไปที่นั่น หากสามารถหลอกล่อนักหลอมโอสถมาเป็นคู่มรรคได้สักคน ก็ไม่นับว่าขาดทุนอันใด
ทว่าครานี้เจินจวินตันเสียกลับล้ำเส้นเกินไป
ถึงกับกล้าเอาความคิดชั่วร้ายมาลงที่ลูกศิษย์คนเล็กของตน
ศิษย์คนเล็กเป็นถึงเด็กสาวที่บอบบางน่าทะนุถนอม พวกผู้หญิงล้วนคิดเล็กคิดน้อย เขาเองเวลาพูดกับนางยังไม่ยอมขึ้นเสียงดังเลยสักนิด