เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย หอคัมภีร์เถื่อน
ตอนที่ 26 พานพบคนคุ้นเคยจากอดีตอีกครา
ซ่งเจียวเจียวใจลิงโลด ทว่าบนใบหน้ากลับเปี่ยมล้นด้วยความเวทนา นางก้าวขึ้นหน้าคารวะแล้วเอ่ยเสียงอ่อนหวาน “ขอบพระคุณอาจารย์ที่เมตตารับน้องสาวของข้า ตันเถียนของน้องสาวข้าเคยได้รับบาดเจ็บ การได้กราบเข้าสู่อาวาสของอาจารย์ ย่อมเป็นวาสนาของนางยิ่งนักเจ้าค่ะ”
“อันใดนะ รากวิญญาณของนางเคยได้รับบาดเจ็บรึ มิน่าเล่าจึงมีรอยเงาทมิฬเส้นหนาปานนั้น เฮ้อ น่าเสียดายยิ่ง!”
เจินจวินตันเสียขมวดคิ้วมุ่นเช่นกัน
หากเคยบาดเจ็บ เช่นนั้นตนจะรับเอาคนไร้ค่าเช่นนี้มาทำอันใด
ซ่งเจียวเจียวแอบเหลือบมองอาจารย์ พลันเอ่ยอย่างรู้ความ “อาจารย์เจ้าคะ มิสู้ให้น้องสาวติดตามบำเพ็ญไปกับข้า อาจารย์โปรดวางใจ ข้าจะไม่ยอมให้น้องสาวแย่งชิงตำแหน่งของยอดเขาเราเด็ดขาด ข้าจะเป็นผู้เลี้ยงดูนางเองเจ้าค่ะ”