เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย หอคัมภีร์เถื่อน
ตอนที่ 22 คืนสมบัติสืบทอดประจำตระกูลของข้ามา
ดังนั้นเขาจึงรีบเปลี่ยนเป็นสีหน้ายิ้มแย้ม เอ่ยกับพ่อบ้านด้านหลังว่า “ไปนำหินวิญญาณระดับต่ำหนึ่งร้อยก้อนมามอบให้น้องสาวจิ่นซิ่วเป็นเงินค่าขนม”
“อะไรนะ หนึ่งร้อยก้อนหรือ พี่เฟิง นี่มันมากเกินไปแล้วหรือไม่”
ซ่งเจียวเจียวร้องอุทานขึ้นมา หินวิญญาณระดับต่ำหนึ่งร้อยก้อน เพียงพอให้นางซื้อหญ้าวิญญาณมาฝึกปรือได้ตั้งครึ่งเดือน เหตุใดต้องมอบให้คนไร้ค่าที่ไม่สามารถบำเพ็ญได้เช่นนี้ด้วย
เถียนเฟิงตบมือนางเบา ๆ เพื่อปลอบประโลม “อย่างไรเสียก็เป็นบุญคุณช่วยชีวิต มีค่ามากถึงเพียงนี้อยู่แล้ว”
ต่อหน้าผู้คนมากมายถึงเพียงนี้ พวกนางรับหินวิญญาณระดับต่ำหนึ่งร้อยก้อนนี้ไป เกรงว่ารอจนตนจากไป สองแม่ลูกคู่นี้คงมีชีวิตได้รับแต่ไร้ชีวิตได้ใช้
ทว่านั่นก็ไม่เกี่ยวข้องอันใดกับตนแล้ว