เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย หอคัมภีร์เถื่อน
ตอนที่ 20 หวนคืนสู่อำเภอซิวอู่อีกครา
ซ่งจิ่นซิ่วทนต่อไปไม่ไหวอีกแล้ว ได้แต่กลอกตาเตือนสติว่า “หากท่านเชื่อมัน ท่านก็เป็นคนโง่แล้ว!”
หลู่หยุนเช่ออดหัวเราะไม่ได้ คิดหรือว่าเขาจะดูไม่ออก ว่ายัยหนูผู้นี้มิได้มีจิตปฏิพัทธ์ฉันชายหญิงต่อตนแม้แต่น้อย
เมื่อวานเป็นเพราะรากวิญญาณพลันกระสับกระส่ายกะทันหัน ทำให้เขาตั้งตัวไม่ติด จึงได้หลงเชื่อคำพูดเหลวไหลของเจ้าสิ่งน้อยตัวนี้
ทว่าพอผ่านไปหนึ่งคืน ในใจเขาก็มีแผนการแล้ว
ที่ยืนยันได้ก็คือระหว่างพวกเขามีอาคมกรรมบางอย่างดำรงอยู่จริง ๆ เพราะตนไม่อาจบังเกิดจิตสังหารต่อนางได้เลยแม้แต่น้อย
หากกรรมนี้ติดตัวมาจากชาติภพก่อนจริง เช่นนั้นชาติก่อนสตรีผู้นี้มิใช่เจ้าตระกูลของตน
ก็เป็นเพราะเจ้าสิ่งน้อยตัวนั้นเคยกล่าวอย่างตื่นเต้นว่า “หลู่เฉียวโส่วของบ้านเรา”