ตอนที่ 17 พบคนคุ้นเคย

ตอนที่ 17 พบคนคุ้นเคย

ต้องรู้ด้วยว่า มันเป็นถึงหนูค้นทรัพย์ การรับรู้ย่อมเฉียบไวยิ่งมาแต่ไหนแต่ไร

การที่มันจะสัมผัสถึงสมบัติได้นั้น มิได้อาศัยดวงตา หากแต่อาศัยการสั่นพ้องระหว่างวิญญาณ

ทว่าสิ่งที่ทำให้มันเกิดการสั่นพ้องได้ หรือว่าคนผู้นี้จะเป็นของล้ำค่าอันใดกัน

จวินจวินหนูค้นทรัพย์ยกกรงเล็บขึ้นปิดปากตนเองโดยพลัน ดวงตาหนูกะพริบปริบ ๆ อย่างไม่มั่นใจพลางเอ่ยขึ้นว่า

“เจ้านาย คนผู้นี้คงมิใช่ภูตโสมกระมัง สามารถทำให้คนยืดอายุขัยได้ หรือว่าจะเป็นเนื้อพระถังซัมจั๋ง กินสักคำแล้วจะอายุวัฒนะไม่แก่เฒ่า”

ซ่งจิ่นซิ่ว : ......

ทว่า การสั่นพ้องของวิญญาณรึ

มีความรู้สึกเช่นนี้อยู่จริง ๆ

นางสัมผัสได้จริง ๆ ว่าระหว่างตนเองกับบุรุษผู้นี้มีสายสัมพันธ์ผูกพันอันลึกซึ้งอยู่