กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย หอคัมภีร์เถื่อน
ตอนที่ 12 ตัวเราก็คือนางเอกของตนเอง
ทาสผีคือเด็กกำพร้าคนหนึ่งที่ท่านแม่ช่วยชีวิตออกมาจากปากของอสูรงูเมื่อตอนอายุสิบขวบ หอยันต์เซียนล้วนเป็นเขาที่คอยดูแลกิจการมาโดยตลอด
เมื่อสิบวันก่อน ซ่งจิ่นซิ่วหนีเตลิดออกมาจากตระกูลซ่ง จึงสั่งให้ทาสผีขายหอยันต์เซียนทิ้ง ตัดขาดความเกี่ยวข้องทุกอย่างกับตระกูลซ่ง แล้วเร่งเดินทางมุ่งหน้าสู่เมืองจวิ้นอวิ๋นไถตลอดทั้งคืน
ครั้นถึงเมืองจวิ้น ได้ทำใบอนุญาตพำนักชั่วคราวฉบับหนึ่ง แล้วจึงซ่อนตัวใช้ชีวิตอย่างเงียบเชียบอยู่ที่นี่
“อาผี ท่านแม่ของข้าเป็นอย่างไรบ้าง”
“คุณหนูตื่นขึ้นมาคราหนึ่งเมื่อช่วงเช้า ดื่มโจ๊กไปหนึ่งชาม พอได้ยินว่าคุณหนูน้อยกำลังบำเพ็ญอยู่ ถึงได้ยอมนอนหลับขอรับ”
“ดี ท่านคอยเฝ้าประตูใหญ่ไว้ ข้าจะเข้าไปดูเสียหน่อย”
หลายวันมานี้นางใช้อัคคีกรรมบัวทองฟื้นฟูร่างกายของมารดามาโดยตลอด ยามนี้บาดแผลภายนอกบนตัวนางล้วนฟื้นฟูกลับมาได้เจ็ดแปดส่วนแล้ว