ตอนที่ 4 รักษาชีวิตไว้ก่อน

ตอนที่ 4 รักษาชีวิตไว้ก่อน

นางกลัวว่าซ่งจิ่นซิ่วจะไม่รู้ว่าเรื่องราวมันร้ายแรงเพียงใด จึงกดเสียงต่ำปลอบประโลมอย่างอ่อนโยน “ยามนี้ลูกข้าไม่อาจบำเพ็ญได้ แม่จึงอยากอยู่เป็นเพื่อนพาลูกออกไปเปิดหูเปิดตาข้างนอกเสียหน่อย ไม่แน่ว่าอาจจะหาวิธีฟื้นฟูตันเถียนพบก็เป็นได้”

บำเพ็ญไม่ได้งั้นรึ?

หรือว่าท่านแม่จะมองไม่ออกว่าตนเองอยู่ในระดับหลอมปราณขั้นหนึ่งแล้ว?

ช่างเถอะ มองไม่ออกก็ดีเหมือนกัน จะได้ไม่ต้องให้เรื่องที่ตนเองบำเพ็ญได้แพร่งพรายออกไปจนนำพาปัญหาที่ไม่จำเป็นมาอีก

ซ่งจิ่นซิ่วพยักหน้าโดยไม่ลังเลแม้แต่น้อย “เจ้าค่ะ ลูกเชื่อฟังท่านแม่ทั้งหมด”

ที่นี่มันคือรังเสือถ้ำจระเข้ชัด ๆ หากอิงตามพล็อตนิยายแล้ว สองแม่ลูกของตนก็เป็นเพียงตัวประกอบผู้ถูกสังเวยที่จะต้องถูกกำจัดทิ้ง การจากไปย่อมเป็นทางเลือกที่ฉลาดปราดเปรื่องที่สุดอย่างแท้จริง

“แต่ว่าท่านแม่ พวกเราจะจากไปได้อย่างปลอดภัยจริงหรือเจ้าคะ ท่านพ่อดูเหมือนจะอยากฆ่าลูกให้ตาย ท่านแม่มีคนที่ไว้ใจได้หรือไม่เจ้าคะ มิสู้พวกเราพาคนสนิทติดตามไปด้วย แล้วอ้างว่าเดินทางออกไปรักษาตัวข้างนอก”