ตอนที่ 227 ชาติกำเนิด (7)

ตอนที่ 227 ชาติกำเนิด (7)

สวี่หว่านฉือเดาว่าเจียงอวิ๋นยวี่เองก็คงรู้สึกประหม่าอยู่บ้าง ไม่อย่างนั้นเขาคงไม่ยืนมองตัวเองอยู่หน้ากระจกนานขนาดนี้

เธอเกือบจะหลุดขำออกมา

แม้เธอเองก็รู้สึกประหม่า แต่พอเห็นเขาเป็นแบบนี้ กลับรู้สึกผ่อนคลายลงเล็กน้อย

สวี่หว่านฉือลุกลงจากเตียง เดินไปยืนตรงกลางระหว่างเจียงอวิ๋นยวี่กับกระจก แล้วกวาดตามองเขาขึ้นลงอย่างจริงจังอยู่หลายครั้ง

จากนั้นเธอก็ตบไหล่เขาเบา ๆ แล้วพูดอย่างมั่นใจว่า

“หล่อมาก ฉันว่าชุดนี้ดีมาก”

ทั้งที่เธอรู้สึกว่าเสื้อผ้าชุดนี้แทบไม่ต่างจากชุดที่เขาใส่ไปทำงานวันนี้เลย

อีกอย่าง เขาอยู่ในห้องทำงานตลอดทั้งวัน ฝุ่นสักเม็ดก็ยังไม่เคยได้สัมผัสตัว

เมื่อจับได้ถึงความเหน็บแนมที่ซ่อนอยู่เบื้องหลังคำพูดและท่าทางของเธอ เจียงอวิ๋นยวี่ก็ยกมือโอบเอวเธอไว้ แล้วก้มลงกัดแก้มเธอเบา ๆ หนึ่งที