กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย เรือนบุปผา
ตอนที่ 219 บันทึกส่งท้ายปีใหม่เดือนหนึ่ง (1)
วันแรกของปีใหม่ เวลาแปดโมง
เมื่อคืนเริ่มดึก ทั้งยังจบลงดึก ชายผู้มีนาฬิกาชีวิตตรงเวลามาโดยตลอดจึงได้นอนตื่นสายอย่างหาได้ยาก
แต่ก็เลื่อนออกไปเพียงสองชั่วโมงเท่านั้น
เจียงอวิ๋นยวี่ลืมตาขึ้น ควานมือไปด้านข้างกลับพบเพียงความว่างเปล่า
เขาใช้ข้อศอกยันเตียง ผ้าห่มเลื่อนลงเผยให้เห็นท่อนบนเปลือยเปล่าเกือบครึ่ง รอยแดงและรอยเล็บกระจายอยู่ทั่ว โดยเฉพาะบริเวณด้านข้างช่วงอกล่างอันแน่นกระชับของชายหนุ่ม
รอยเหล่านั้นยิ่งเห็นได้ชัดบนผิวขาวเย็นตา
เขายกชายผ้าห่มขึ้น จึงพบสวี่หว่านฉือที่ยิ่งหลับก็ยิ่งไถลลงไปด้านล่าง เขาขยับตัวตามลงไป ทั้งสองจึงกลับมานอนเคียงข้างกันอีกครั้ง