ตอนที่ 176 ดูเหมือนจะเอาจริง กลัวแล้ว

ตอนที่ 176 ดูเหมือนจะเอาจริง กลัวแล้ว

แสงแดดสีเหลืองอ่อนสาดผ่านระเบียงเข้ามายังครึ่งล่างของเตียงในห้อง คนใต้ผ้าห่มขยับขาเล็กน้อย ผ่านไปครู่หนึ่งก็ลุกขึ้นนั่งบนเตียงอย่างสะลึมสะลือ

สวี่หว่านฉือขยี้ผม พลางเอียงศีรษะมองเตียงข้าง ๆ แล้วเม้มปากอย่างครุ่นคิด

ข้างกายขาดใครบางคนไป ทำให้เธอยังไม่ค่อยชิน

คืนแรกที่เจียงอวิ๋นยวี่เดินทางไปทำงานต่างเมือง เธอยังไม่รู้สึกอะไร

แต่เมื่อคืนตอนเข้านอน สวี่หว่านฉือกลับรู้สึกแปลก ๆ อย่างบอกไม่ถูก คงคิดถึงเขาล่ะมั้ง

กลิ่นหอมเย็นสะอาดที่เธอคุ้นเคยทุกครั้งก่อนหลับในยามค่ำคืนจางลงไปมาก

แต่เธอก็ทำได้เพียงทอดถอนใจเล็ก ๆ ในเวลานี้เท่านั้น เพราะว่า…

ครึ่งชั่วโมงต่อมา

“มื้อเช้ากินอะไรดี?”