ตอนที่ 140 อย่าเข้ามานะ!

ตอนที่ 140 อย่าเข้ามานะ!

【อ๊ากกกกกกกก—ไม่นะ! ไม่นะ!】

【แค่นี้เอง ถ้าเป็นฉันนะ คงสะบัดมันปลิวไปทางเหนือ พร้อมเจ้าตั๊กแตนทั้งตัวนั่นแหละ】

ทำไมหนอนไหมถึงตัวใหญ่ขนาดนี้... ในภาพจำของฉัน หนอนไหมควรเป็นตัวเล็ก ๆ สีขาว ๆ ไม่ใช่เหรอ [กดจุดเหนือริมฝีปาก][ล้มลงหมดสติ]

【นั่นมันตอนหนอนไหมยังเด็ก [หัวเราะทั้งน้ำตา] พวกมันจะโตขึ้นเรื่อย ๆ ก่อนหน้านี้ฉันก็ไม่ค่อยรู้เหมือนกัน จนโรงเรียนแจกหนอนไหมสิบตัวให้ลูกชายเอากลับบ้าน ฉันเลยถูกบังคับให้กลายเป็น ‘คุณยาย’ และได้รู้จนกระจ่าง】

ฉันว่ามันน่ารักดีออก อ้วนตุ้ยนุ้ยนุ่มนิ่ม สัมผัสเย็น ๆ ด้วย [จิ้มนิ้วมือเข้าหากัน][บิดตัวเขิน]

【เธอยังเคยจับมันด้วยเหรอ!!!! ให้ตายสิ อย่าบรรยายต่อแล้ว [หมดสติไปแล้ว]】

ก่อนเข้ามา ผู้อำนวยการพิพิธภัณฑ์สวีครูยังใส่ใจแจกแว่นขยายให้ทุกคนคนละอัน

เพื่อให้พวกเธอได้สังเกตรูปร่างหน้าตาของหนอนไหมในระยะใกล้สุด ๆ

เดิมทีเส้าเล่ออี้ก็กำลังสนอกสนใจเต็มที่ แต่พอเห็นของจริงก็เริ่มกลัวขึ้นมา จนเผลอถอยหลังไปหลายก้าว