เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย เรือนบุปผา
ตอนที่ 114 เห็นชัดว่าให้ของหวานแล้วใช้เขาเป็นเครื่องมือ
แววตาเย็นชาเจือความเคร่งขรึมทำให้สวี่หว่านฉือชะงักแข็งค้างไปชั่วพริบตา
เธอยืนเหม่อค้างอยู่กับที่
ให้ความรู้สึกเหมือนตอนที่ไปโรงเรียนโดยไม่ได้ทำการบ้าน แล้วบังเอิญถูกครูสุ่มตรวจพอดี
แต่ไม่นาน ความรู้สึกเหมือนมีหนามทิ่มแทงแผ่นหลังก็หายไปอีกครั้ง ราวกับเมื่อครู่นี้เป็นเพียงภาพหลอนของเธอเอง
สวี่หว่านฉือหรี่ตามองไปอีกครั้ง ทว่าสิ่งที่สบเข้ากลับเป็นดวงตาของชายหนุ่มที่อบอวลไปด้วยรอยยิ้ม
นิ้วมือใหญ่ข้อนิ้วเด่นชัดของเจียงอวิ๋นยวี่แตะแป้นพิมพ์บนบันทึกเบา ๆ สองครั้ง ก่อนพิมพ์คำตอบแล้วส่งออกไปอย่างรวดเร็ว
ล้อเก้าอี้หนังกลิ้งไปบนพื้น ส่งเสียงเบา ๆ ว่า ‘กุกกัก ๆ’
เขาเดินเข้ามาเปิดประตูห้องออกจนสุด ก่อนดึงสวี่หว่านฉือที่ยังยืนเหม่ออยู่กับที่เข้ามาด้านใน
“มายืนอยู่หน้าประตูทำไม”