ตอนที่ 106 เป็นแบบนี้กับคุณคนเดียว

ตอนที่ 106 เป็นแบบนี้กับคุณคนเดียว

พอเข้าไปในสวนสนุกเด็กแล้ว เจียงเยี่ยนก็อยากลองเครื่องเล่นดิ่งพสุธาสำหรับเด็กอย่างกระตือรือร้น

เนื่องจากเครื่องเล่นดิ่งพสุธาจำกัดส่วนสูงไว้ที่ 1–1.3 เมตร สวี่หว่านฉือกับเจียงอวิ๋นยวี่จึงรอเขาอยู่ด้านล่าง

เจียงเยี่ยนนั่งประจำที่ แล้วโบกมือให้ทั้งสองคนด้วยรอยยิ้มตาหยี

สวี่หว่านฉือยกมือซ้ายที่ว่างอยู่ขึ้นมาโบกให้เขาเช่นกัน

เธอลดมือลง ก่อนเอียงศีรษะมองคนข้างกายแล้วพูดราวกับไม่ได้ตั้งใจว่า “ฉันอยากหยิบกระดาษทิชชูสักแผ่น”

กระดาษทิชชูอยู่ในกระเป๋าของเธอ ซึ่งตอนนี้ห้อยอยู่บนไหล่ขวาของเขา

คราวนี้คงปล่อยมือได้แล้วสินะ

“ได้”

ใครจะคิดว่าชายหนุ่มจะขานรับ ก่อนใช้มือขวาดันกระดุมกระเป๋าใบเล็กเปิดออก หยิบกระดาษทิชชูออกมาเปิด แล้วดึงออกมาหนึ่งแผ่นยื่นให้เธอ