กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย เรือนบุปผา
ตอนที่ 94 ให้ตายสิ ตัวร้ายตัวน้อยอะไรน่าสงสารขนาดนี้
แววตาของเจียงเยี่ยนไหววูบ
เขารู้ว่าสวี่หว่านฉือได้ยินสิ่งที่พวกเขาพูด
เขายังรู้ด้วยว่าเธอต้องไม่ใช่คนแบบที่ฉินเซิงพูดแน่นอน เพียงแต่…
เมื่อนึกถึงความลับที่ซ่อนอยู่ในใจ เจียงเยี่ยนก็ตัดสินใจอย่างเงียบ ๆ
“ทำไม พอได้เป็นผู้กล้าตัวน้อยแล้วก็จำแม่ไม่ได้แล้วเหรอ?”
“หืม?”
สวี่หว่านฉือยกมือขึ้นขยี้แก้มของเจียงเยี่ยนแรง ๆ พลางส่งเสียงฮึดฮัด
“จำได้!” เจียงเยี่ยนยิ้มหวานให้สวี่หว่านฉือ ก่อนวางศีรษะลงบนซอกไหล่ของเธอ “ผมก็คิดถึงแม่”
“หม่ามี้”