ตอนที่ 43 เขาไม่ได้ปกป้องคนตัวเล็ก แต่เป็นผีดิบตัวน้อยที่กินสมองคน

ตอนที่ 43 เขาไม่ได้ปกป้องคนตัวเล็ก แต่เป็นผีดิบตัวน้อยที่กินสมองคน

ซูชิงเกอที่นั่งอยู่ฝั่งตรงข้ามเฉียง ๆ เหลือบมองเหมิงเหมิงเวอร์ชันแก้มป่องที่ตัวเองวาด

จากนั้นก็ชะโงกหน้าไปดูของสวี่หว่านฉืออีกครั้ง รู้สึกเหมือนตัวเองโดนเปรียบเทียบเข้าให้แล้ว

“เมื่อก่อนเธอเคยเรียนวาดรูปมาก่อนเหรอ” เธอถาม

สวี่หว่านฉือครุ่นคิดอยู่ครึ่งวินาที

หนึ่งในงานอดิเรกของเธอก่อนหลุดเข้าไปในนิยายก็คือการวาดรูป

ตอนเด็กไม่มีเงิน เธอก็วาดเล่นไปเรื่อยเปื่อยด้วยตัวเอง พอทำงานหาเงินได้แล้วถึงได้ตั้งใจสมัครเรียนวาดรูป

แต่เธอไม่แน่ใจว่าเจ้าของร่างเดิมเคยเรียนวาดรูปหรือเปล่า จึงตัดสินใจตอบแบบคลุมเครือ

“บางครั้งก็วาดเล่นตอนอยู่คนเดียว เอาไว้ฆ่าเวลา”