เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย เรือนบุปผา
ตอนที่ 32 เขาบอกว่าเขาเป็นชาวเกาะ
สวี่หว่านฉือเห็น ‘ตัวเอง’ ลากกระเป๋าเดินทางออกจากบ้านในคืนฝนตก เห็น ‘ตัวเอง’ ขึ้นรถไฟความเร็วสูงจากเมืองชิงหยางไปยังเมืองจิง
นอกเหนือจากนั้น เธอก็นึกอะไรไม่ออกแล้ว
สมองของเธอราวกับถูกปกคลุมด้วยหมอกบาง ๆ มองอย่างไรก็มองไม่ชัด
ที่แท้การหลุดเข้าไปในนิยายครั้งนี้ยังมีองค์ประกอบของการไขปริศนาด้วย แถมยังเป็นแบบที่ต้องใช้คำสำคัญเพื่อกระตุ้นอีก
สวี่หว่านฉือถึงกับพูดไม่ออก
เธอได้แต่หวังว่าสักวันหนึ่งญาติของเจ้าของร่างเดิมจะไม่โผล่มาตรงหน้า แล้วพบว่าข้างในร่างนี้ถูกเปลี่ยนเป็นคนอื่นไปแล้ว
เธอหยิบโทรศัพท์มือถือขึ้นมา แล้วตอบซูชิงเกออย่างชัดเจน
ระหว่างที่ทั้งสองคุยกันบ้างไม่คุยกันบ้าง ไป๋ชิงชิงกับแม่ก็ขึ้นรถมาเช่นกัน พอกวาดตามองไปรอบ ๆ ก็ตรงไปนั่งบนที่นั่งติดกับซูชิงเกอ