กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย เรือนบุปผา
ตอนที่ 24 เราเป็นอะไรกัน บอกคนอื่นจะเหมาะเหรอ
“ขอโทษนะ ฉันกำลังรีบ เอามาให้ฉันดูก่อน”
เดิมทีควรเป็นน้ำเสียงที่เต็มไปด้วยความรู้สึกผิด แต่โทนเสียงของหญิงสาวกลับหยิ่งผยองอย่างยิ่ง
โห!
สวี่หว่านฉือรู้สึกว่าบัตรดำในกระเป๋ากำลังสั่นระริก รอแทบไม่ไหวแล้วที่จะได้เอาออกมาอวด
ในที่สุดชีวิตนี้ เธอก็ได้มีโอกาสวางมาดกับเขาบ้างแล้ว
เธอหันไปมองตามเสียง จึงพบว่าเป็นคนคุ้นหน้าอยู่ครึ่งหนึ่ง
เอ่อ... เคยเจอกันแค่ครั้งเดียว แถมยังเป็นคนที่รู้จักภรรยาของสามีเธออีกที
จ้าวถงจ้องพนักงานสาววัยเยาว์ โดยไม่เหลือบมองสวี่หว่านฉือแม้แต่นิดเดียว
ดูแล้วก็ไม่น่าใช่คนที่ซื้อไหว ให้เธอดูก็เสียเวลาเปล่า