เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนที่ 202 บัตรเชิญของลู่ปิ่งคุน เฒ่าเจ้าเล่ห์ผู้นี้เตรียมการมาเป็นอย่างดี
เถ้าแก่โรงน้ำชานำความกลับมาบอกในช่วงเที่ยงของวันรุ่งขึ้น มิได้นำจดหมายมาด้วย ทว่านำบัตรเชิญประทับตราทองฉบับหนึ่งมา บนซองผนึกเขียนไว้ว่า “ผู้อาวุโสเฉินเปิดอ่านด้วยตนเอง”
เฉินจิ้นฉีกซองกวาดสายตามองแวบหนึ่ง ลายมือเป็นระเบียบเรียบร้อย น้ำเสียงเปี่ยมด้วยมารยาท นัดหมายเขาไปดื่มชาที่เรือนพักธารชิงซีนอกเมืองหนานจวิ้นในอีกสามวันให้หลัง ด้านท้ายลงนามไว้สามคำว่า “ลู่ปิ่งคุน” ทั้งยังประทับตราส่วนตัวไว้ด้านล่าง
เฉินเสวียนยื่นหน้าเข้ามามองปราดหนึ่ง “เชิญเจ้าไปดื่มชาที่เรือนพักของมันรึ เฒ่าสารเลวผู้นี้จงใจจัดงานเลี้ยงหงเหมินชัด ๆ มันหยั่งรากสร้างอิทธิพลในจวิ้นใต้มานานถึงสามสิบปี ในเรือนพักคงซุกซ่อนจานค่ายกลและยามลับไว้มากจนนับไม่ถ้วน หากเจ้าไปก็เท่ากับเอาตัวไปติดกับดักของมัน”