กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนที่ 44 เช็กอินกลางพายุสายฟ้า คนคุ้นเคยแห่งหอชะตาสวรรค์กำลังรอข้าอยู่
พายุสายฟ้าในหุบเขาอุกกาบาตรุนแรงกว่าที่เฉินจิ้นคาดคิดไว้เสียอีก
เขาเพิ่งเดินไปทางปากหุบเขาได้ร้อยก้าว แสงสีม่วงก็วาบขึ้นเหนือศีรษะ สายฟ้าสายหนึ่งหนาเท่าแขนฟาดลงมา เฉินจิ้นใช้ย่างก้าวผลาญสวรรค์แดนรกร้างฝืนเคลื่อนไปด้านข้างสามฉื่อ สายฟ้าเฉียดไหล่เขาและกระแทกลงพื้น ระเบิดเป็นหลุมดำเกรียม
“ที่แห่งนี้ไม่ใช่ที่ที่คนอยู่ได้จริง ๆ” เฉินจิ้นควักหมุดหลบสายฟ้าสามเล่มที่หลี่ซวงให้มาออกมา ตามทิศทางที่นางบอก เขาตอกลงไปสองเล่มใต้ผนังหินที่เว้าเข้าด้านในตรงปากหุบเขา เล่มที่สามเขาขยับไปด้านข้างสองก้าว ตอกลงในรอยแตกของหิน