กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนที่ 29 ผาไม้แห้ง เงินซื้อชีวิตหนึ่งแสนก้อน
ผาไม้แห้ง เที่ยงวัน
เฉินจิ้นมาแต่ผู้เดียว สวมชุดคลุมเทา มือเปล่า มิได้พกแม้แต่ดาบ ย่ำเศษหินเต็มพื้นขึ้นสู่ยอดผาไปอย่างเชื่องช้า
บนลานโล่งยอดผา เฉียนว่านซานรออยู่ก่อนแล้ว เจ้าอ้วนวันนี้สวมเกราะอ่อนสีทองหม่น ด้านหลังมีคนยืนอัดกันดำมืดถึงสามสิบกว่าคน ในป่าทั้งสองปีกยังซุ่มพลธนูหน้าไม้ไว้ กองกำลังใหญ่โตกว่างานวันนั้นของหลูฉางเกิงเสียอีก
“เถ้าแก่เฉิน ตรงเวลาดีนัก” เฉียนว่านซานนั่งอยู่บนเก้าอี้ไท่ซือ ในมือหมุนลูกเหล็กสองลูก ยิ้มตาหยี
เฉินจิ้นกวาดตามองคนสามสิบกว่าคนนั้นแวบหนึ่ง แล้วมองเก้าอี้ไท่ซือใต้ก้นเฉียนว่านซานอีกที ก็หัวเราะ “รองเจ้าโถงเฉียนนี่ขนย้ายบ้านหรืออย่างไร พาคนมาเต็มขนาดนี้ กลัวข้าฉกหินวิญญาณของเจ้าหรือ”