เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนที่ 14 โอสถสรรค์สร้างทลายอุปสรรค ระดับควบแน่นดวงจิตระยะปลาย
มุ่งหน้าไปทางทิศตะวันออกจากเมืองเทียนซู ณ เหมืองร้างแห่งหนึ่งที่อยู่ห่างออกไปร้อยลี้
สถานที่แห่งนี้ห่างไกลยิ่งกว่าถ้ำเหมืองของค่ายเฮยเฟิงเสียอีก โดยรอบล้วนเป็นถนนโคลนเละที่สัตว์อสูรเหยียบย่ำจนเกิดเป็นทาง ยามปกติกระทั่งเงาผีสักตัวยังไม่มีให้เห็น ยามที่เฉินจิ้นพากลุ่มของซูเฉินมุดเข้าไปนั้น ขอบฟ้าทิศตะวันออกก็เริ่มปรากฏแสงขาวยามรุ่งสางแล้ว
“วางอาจารย์ของเจ้าลงก่อน เขาไม่ตายหรอก เพียงแต่ต้องพักรักษาตัว”
เฉินจิ้นปัดกวาดแผ่นหินเขียวที่ราบเรียบก้อนหนึ่งในถ้ำเหมือง แล้วทิ้งก้นนั่งลง ซูเฉินรีบวางหลิ่วชางผู้เป็นอาจารย์นอนราบลงกับพื้น และถอดเสื้อคลุมชั้นนอกของตนเองออกมารองไว้ข้างใต้
หลิ่วชางประคองอาการมาตลอดทาง ในที่สุดก็ลืมตาขึ้น