กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย เรือนบุปผา
ตอนที่ 214 ท่านพ่อดูแคลนข้า
เมื่อซูเยวี่ยหยาตื่นขึ้น นางไม่รู้เลยว่าตอนนี้เป็นเวลาใด ท้องฟ้ามืดสนิท ยังไม่ทันคิดว่าจะลุกจากเตียงหรือไม่ ก็เห็นหญิงรับใช้ตัวน้อยหน้าตาไม่ค่อยคุ้นคนหนึ่งเดินเข้ามา
“ฮูหยินพี่ใหญ่... บัดนี้จะให้บ่าวยกนมรังนกขึ้นมาได้หรือยังเจ้าคะ?”
ซู่หยุนรีบลุกขึ้นยืน นางเองก็เผลอหลับตาพริ้มอยู่ข้างเตียงครู่หนึ่ง คุณหนูตื่นแล้วนางกลับไม่รู้ตัว
นมรังนกหรือ?
อือ มีของกินก็พอแล้ว
สามวันต่อมา ซูเยวี่ยหยาโดยมีกัวหรูอวี้เป็นเพื่อน ทุกวันนางกินจนพุงกลมป่องแล้วจึงกลับมา
หมอตรวจแล้วย่อมไม่มีปัญหา ทุกอย่างล้วนปกติดี หูจิ่งจัวจึงวางใจไปจัดการธุระของตนเอง