ตอนที่ 208 ราวกับนางภูตเฒ่าพันปี

ตอนที่ 208 ราวกับนางภูตเฒ่าพันปี

จางฉางชิงทิ้งขี้ผึ้งยาที่นำมาจากเมืองหลวงไว้ให้ บอกว่าเป็นของพระราชทานจากในวัง ซ่งต้าฮั่นเหลือบมองแวบหนึ่ง นับว่าเจ้ายังพอมีตาดีอยู่บ้าง

“ลุงจาง ท่านเอากลับไปเถิด ข้าน้อยตัวเล็ก ๆ เช่นนี้จะต้องการของเช่นนี้ไปทำไม ข้าน้อยใช้ผ้าขนหนูชุบน้ำอุ่นประคบสักหน่อยก็พอแล้วเจ้าค่ะ”

ตั่วเอ๋อร์น้อยใบหน้าผ่องขาว ยืนอยู่ในที่ร่มแสง มือถือกล่องขี้ผึ้งยานั้น แล้วยื่นคืนใส่มือของจางฉางชิงอีกครั้ง

ใจของจางฉางชิงแทบละลาย ลูกเอ๋ย มือของเจ้ายังล้ำค่ากว่าขี้ผึ้งยานี้เสียอีก