กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย เรือนบุปผา
ตอนที่ 182 ไยเจ้ายังขุดเรื่องเก่ามาอีก
ป้าซ่งมิได้ร้องไห้ เพียงนั่งมองน้องชายของตนเองอย่างเงียบสงบ......เหตุใดจึงแก่ชราลงถึงเพียงนี้เล่า?
“พี่หญิง......”
“อืม!”
ทั้งสามนั่งกันอยู่เช่นนั้น ต่างก็ก้มหน้าลง ซ่งต้าฮั่นรู้สึกงุนงงยิ่งนัก นี่พวกเขาเป็นอะไรกัน หรือว่าผู้ใดเอ่ยปากก่อน ผู้นั้นก็เป็นฝ่ายแพ้?
“ท่านแม่ น้าชาย น้าสะใภ้ พวกท่านนั่งกันก่อนเถิด ข้าจะไปกวาดลานบ้านสักหน่อย”
เดิมทีเขายังคิดจะไปเรียกลูกศิษย์น้อยสองสามคนจากบ้านน้าชายมา ผู้ใดจะรู้ว่าลูกศิษย์น้อยเหล่านั้นกลับหายไปกันหมด ยามนี้ก็ไม่สะดวกออกไปหาคนมาทำงานอีก