กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย เรือนบุปผา
ตอนที่ 177 กางเกงขาดก็อย่าไปซื้อสิ
“ถนนในอำเภอฮุ่ยสุ่ย ยังขรุขระเช่นเดิม”
ตอนฝานฮวาเพิ่งออกเดินทาง ยังรู้สึกว่าหากไม่พาแม่หนูตัวน้อยที่ซื้อมาไปด้วย ก็เท่ากับซื้อมาเปล่า ๆ
ตอนนี้โชคดีที่ไม่พามา อย่าว่าแต่หญิงรับใช้ตัวน้อยเลย แม้แต่ตัวเองก็ยังถูก รถม้า กระเทือนจนหัวหมุนตื้อ
ตั่วเอ๋อร์ยังดี พออึดอัดในรถม้านาน ซ่งต้าฮั่นก็อุ้มนางขี่ม้าเล่น ทั้งวันตะโกนเสียงดังด้วยความดีใจ
ฝานฮวาจะไม่มีอะไรทำแล้วออกไปขี่ม้าเล่นทุกครั้งคงไม่ได้กระมัง
อืม ขี่ไปครั้งหนึ่ง ขนม้าทิ่มก้น ทรมานยิ่งนัก
ไม่เข้าใจจริง ๆ ทั้งที่มีอานม้าแล้ว เหตุใดขนม้าถึงยังทิ่มก้นตัวเอง