ตอนที่ 164 อย่าหาว่าข้าไม่เคยเห็นโลกกว้าง

ตอนที่ 164 อย่าหาว่าข้าไม่เคยเห็นโลกกว้าง

“เป็นซื่อจื่อแล้วมีอันใดดีหรือ?”

ซูเยวี่ยหยาไม่เข้าใจ อีกอย่าง ตระกูลเซียวมิได้พึ่งตระกูลจินเลี้ยงชีพกันทั้งหมดหรอกหรือ?

เรื่องนี้ยังเป็นจินเป่าที่บอกนางเอง

“ไม่เหมือนกันหรอก แม่ของเด็ก...”

“เรียกชื่อข้าสิ!”

ซูเยวี่ยหยาจ้องตาเขม็ง อะไรกันที่เรียกว่าแม่ของเด็ก ฟังแล้วเหมือนถูกด่า ไม่อบอุ่นเอาเสียเลย นางมีชื่อนะ

หูจิ่งจัวชะงักไปครู่หนึ่ง เขาเองก็คิดว่าคำเรียกขานนี้ช่วยย่นระยะห่างระหว่างคนทั้งสองได้ดีนัก

ใคร ๆ ก็ว่าหญิงสาวพอออกเรือนแล้วจะอ่อนโยน เขาแต่งภรรยามานานถึงเพียงนี้ ซูเยวี่ยหยาก็ยังปฏิบัติต่อเขาเหมือนคนธรรมดาคนหนึ่ง

ยามว่างก็ยังแยกเขี้ยวใส่เขา