กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย เรือนบุปผา
ตอนที่ 152 เจ้ามันใจอ่อน เจ้ามันใจดี
“ท่านพ่อท่านแม่ พวกท่านมาได้อย่างไรกัน?”
หูจิ่งจัวออกจากห้อง โรงทำเต้าหู้ด้านหลังจริง ๆ แล้วคึกคักเร่งมือทำงานกันตั้งแต่เช้ามืดแล้ว
แต่สองคนที่นั่งอยู่ในลานบ้าน ต่างถือน้ำเต้าหู้คนละชามใหญ่ มือแต่ละคนประคองซาลาเปาไว้คนละลูก กัดคำต่อคำ แถมยังยิ้มกันอย่างมีความสุขเสียเหลือเกิน
แน่นอนว่าตนเองแต่งงานเมื่อวานแล้วไม่ได้กลับบ้าน พวกท่านคงไม่ชิน
ดูท่าแล้ว ต่อให้พ่อแม่แก่สักเพียงใดก็ยังเป็นพ่อแม่ ไม่มีทางที่ท่านจะตัดใจจากลูกได้เลยกระมัง?
ไม่แน่ เมื่อคืนทั้งคืนท่านอาจลืมตาตื่นไม่หลับไม่นอน พอรอจนฟ้าสว่างก็รีบมาเยี่ยมตนกระมัง