กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย เรือนบุปผา
ตอนที่ 143 เด็กเรียกนางว่ามารดาเอก
ซูป๋อลวี่นั่งอยู่ในห้องน้ำชานอกโรงหมอ
เสียงครางของจูเสี่ยวเจวียนในห้องด้านในเล็ดลอดเข้าหูเขา แต่แล้วก็ผ่านเลยออกไป
ในสมองของเขา ราวกับไม่อาจบรรจุสิ่งใดไว้ได้อีก
เด็กไม่อยู่แล้ว
เมื่อครู่ยังดี ๆ อยู่ไม่ใช่หรือ เมื่อวานซืน เสี่ยวเจวียนยังบอกว่าเด็กดิ้น ดิ้นอยู่ในท้อง
ตอนนั้นเขาดีใจยิ่งนัก ถามนางว่ารู้สึกอย่างไร นางบอกว่า ราวกับว่า...เด็กอยู่ในท้องแล้วผายลมออกมา!
นิ้วมือของซูป๋อลวี่ขูดข่วนโต๊ะ เด็กผายลมในท้องได้แล้ว เหตุใดจึงไม่อยู่แล้วเล่า
ไม่ชอบกล หรือว่า เหลียวไฉ่เชี่ยน?
แต่ข้าวมื้อนี้กินในร้านค้าของตนเอง แม้แต่กับข้าวที่สั่งก็ยังเป็นเขาสั่งเอง