กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย เรือนบุปผา
ตอนที่ 136 ไม่ใช่มือใหม่แล้ว ไม่ต้องกลัว
คนเราจะเกินเลยถึงเพียงนี้ได้อย่างไร?
ซูเยวี่ยหยาถูกปลุกขึ้นมาอย่างมึนงง
แล้วสองแม่ลูก... ใช่แล้ว สองแม่ลูก นั่งอยู่หน้าโต๊ะ มองไข่ตุ๋นตรงหน้า...
ข้าต้องกินไข่ตุ๋นไปทำไมกัน?
เด็กในท้องก็ต่อต้านเช่นกัน ขยับไปมาในท้องของซูเยวี่ยหยา
“กินสิ ถ้าไม่กินให้อิ่ม เด็กจะโตไม่ได้”
หูจิ่งจัวอดกลั้นอารมณ์ ท่านแม่บอกว่า พอเด็กคลอดออกมา เขาก็คือบิดาแท้ ๆ ถึงแม้ยังไม่ได้คิดให้ดีว่าจะมาสู่ขอหรือไม่
แต่เขาเป็นคนที่ทำอะไรต้องไร้ข้อผิดพลาดมาตลอด อย่างแย่ที่สุด ก็ถือว่าทำความดีวันละครั้งก็แล้วกัน
“กินเข้าไป!”