ตอนที่ 127 สายตาของคนอื่นใช้ไม่ได้

ตอนที่ 127 สายตาของคนอื่นใช้ไม่ได้

อาหารมื้อหนึ่ง ทำให้ผู้คนหลายคนที่ร่วมโต๊ะต่างพึงพอใจ

ซูเยวี่ยหยานั้นแต่เดิมก็เป็นคนชอบต้อนรับแขกอยู่แล้ว

ขอเพียงผู้อื่นไม่ทำหน้าบึ้งตึง นางก็ยังร่าเริงสดใสดี

ประธานหูเองก็พึงพอใจ วันนี้ยังดีที่ลูกเวรลูกกรรมไม่ได้มา ไม่อย่างนั้นก็ต้องบ่นนั่นบ่นนี่อีก

ประธานสมาคมแซ่หูน้อยมิใช่ไม่มา วันนี้งานในโรงทำเต้าหู้จัดการเรียบร้อยหมดแล้ว ในสายตาของเขา ก็ไม่จำเป็นต้องมาอีก

นางเป็นแม่ม่าย ส่วนข้า ข้าก็เป็นพ่อม่าย เอาแต่ทำตัวอยู่ด้วยกันบ่อย ๆ ไม่เหมาะสม

ถึงอย่างไรท่านแม่ก็พูดไว้มิใช่หรือ ให้ข้าเตรียมตัวดูตัวไว้ ไม่อย่างนั้นก็จะตีข้าออกบ้าน