กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย เรือนบุปผา
ตอนที่ 116 เมืองหมินโจวล้วนเป็นที่หนึ่ง
เหลียวไฉ่เชี่ยนกำจดหมายฉบับหนึ่งไว้ในมือ นางนั่งอยู่ข้างหน้าต่างเหม่อลอยมาเกือบครึ่งวันแล้ว
แม่หนูอัปลักษณ์นั่งอยู่กลางดินโคลนนอกหน้าต่างโดยตรง นางดึงรากหญ้า ใต้รากหญ้ามีรังมด ยามเบื่อที่สุดก็ใช้ฆ่าเวลาได้ดี
พ่อจากไปแล้ว ตอนที่แม่เขียนจดหมายฉบับนี้ยังมีชีวิตอยู่ แต่ตอนนี้คงจากไปแล้วเช่นกัน
ในจดหมายยังมีตั๋วเงินหนึ่งร้อยตำลึงเงินอยู่ด้วย
นางจะบอกกับน้องชายอย่างไรดี มาบัดนี้บนโลกนี้เหลือเพียงสองพี่น้องที่ต้องพึ่งพาอาศัยกันจริง ๆ แล้ว
“เข้ามาเถิด เจ้าไปที่ห้องข้างก่อน”
ประตูเปิดออก จากตำแหน่งที่นั่งของเหลียวไฉ่เชี่ยนยังมองเห็นได้