ตอนที่ 91 เป็นเจ้าหรือที่วางยาข้า

ตอนที่ 91 เป็นเจ้าหรือที่วางยาข้า

“เจ้าเอาขนมกลับมาหมดได้อย่างไร?”

“เจ้ารู้อะไร!”

เจวียนเหนียงไม่สนใจที่ฝานฮวาเดินกันไปทีละก้าว นางวิ่งเหยาะ ๆ แทบจะตลอดทาง พริบตาเดียวก็หายลับไป

พอฝานฮวาเดินกันไปจนเกือบถึงบ้าน ก็เห็นเจวียนเหนียงหิ้วขนมหนึ่งตะกร้าวิ่งผ่านไปอย่างรวดเร็วราวกับบิน

นี่มันทำอะไรกัน? วุ่นวายเสียจริง

เจวียนเหนียงวิ่งจนแทบขาดใจ หิ้วของเข้าไปในลานบ้าน ไม่มีผู้ใดสนใจ นางจึงวางขนมไว้ในห้องครัวเสียเลย

“ไก่ตัวนี้ วันพรุ่งพวกเจ้าต้มเสียให้นายน้อยของพวกเจ้ากินมาก ๆ”

หญิงรับใช้สูงวัยหน้าประตูมองไก่ในมือเจวียนเหนียง อ้อ ข้าว่าอยู่เชียว วิ่งเร็วนัก ที่แท้ขนมหนึ่งตะกร้านั้นก็หิ้วกลับมาอีกหรือ?