กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย เรือนบุปผา
ตอนที่ 53 จะตายเดี๋ยวค่อยว่ากัน
“เรื่องเล่านิยายพวกนี้ ข้าอ่านแล้วอ่านอีก อย่างไรก็ไม่เห็นจะสนุกมีชีวิตชีวาเหมือนที่ย่าคนนั้นเล่าเลยสักนิด!”
จินเป่าถอนหายใจเฮือกหนึ่ง แล้วโยนเรื่องเล่านิยายเล่มนั้นลงบนโต๊ะ
“ตกลงมันเป็นเพราะข้าไม่ใช่คนที่มีหัวทางด้านการอ่านหนังสือ หรือว่าเป็นเพราะพวกบัณฑิตเขียนได้ไม่ดีกันแน่”
ซูเยวี่ยหยาอีกคนก็วางเรื่องเล่านิยายของตนลง ไม่สนุกเลย อ่านแล้วติดขัดลิ้นยิ่งนัก
“เป็นไปได้หรือไม่ว่าความจริงแล้วเรื่องราวพวกนี้ ต้องเอามาเล่าปากเปล่าถึงจะได้รสชาติที่แท้จริง”
ซูเยวี่ยหยานึกถึงรายการตลกเล่าเรื่องที่ตนเคยดูในอดีต เรื่องที่จริง ๆ แล้วไม่ได้ตลกขนาดนั้น แต่พอออกมาจากปากคนพวกนั้นกลับชวนหัวเราะได้