ตอนที่ 47 คงเป็นเทพธิดาบนสวรรค์กระมัง

ตอนที่ 47 คงเป็นเทพธิดาบนสวรรค์กระมัง

เรือนเล็กชั้นบนริมฝั่งแม่น้ำ ที่ซู่เย่กับต้าหนิวนอนกันนั้น อันที่จริงนับเป็นชั้นลอย

ดีที่ยืนตัวตรงได้ ที่เสียอย่างเดียวคือไม่มีหน้าต่าง จะเอาหน้าต่างไปทำอะไร

ยังมีอีกห้องหนึ่ง คำนวณดูแล้วพอ ๆ กับเป็นห้องเก็บของปะปน ซ่งต้าฮั่นกะ ๆ วัดดูแล้วก็ไปขนแผ่นไม้มาหลายแผ่น โครม ๆ ไม่กี่ที ก็ตอกเป็นเตียงกระดานขึ้นมาหนึ่งตัว

“ขอบใจแม่นางแล้วขอรับ!”

ซ่งต้าฮั่นรู้สึกเก้อเขินอยู่บ้าง ดวงตาของหญิงผู้นี้สว่างเกินไป ฉายเข้าตา ฉายมากเข้า หัวก็วิงเวียน