กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย เรือนบุปผา
ตอนที่ 4 ลวี่หนูไร้ประโยชน์
ฝานฮวาผู้โชคดียกเก้าอี้ตัวหนึ่งมานั่งอาบแดดอยู่กลางลานโล่งในลานหลัง
เจวียนเหนียงอยู่ในห้องครัวทำอาหารแล้ว อุดอู้อยู่ในโรงเตี๊ยมมาหนึ่งเดือน นางจึงแทบรอไม่ไหวที่จะได้กินอาหารฝีมือตนเอง
ชายใหญ่สองคนกำลังจัดข้าวของ เรื่องพวกนี้มิใช่เรื่องที่นางต้องดูแล จ่ายเงินไปแล้วก็ควรปล่อยให้คนอื่นคิดมากน้อยลง คิดมากเปลืองแรงยังง่ายต่อการเกิดริ้วรอยอีก
ลูกสาวหลับอยู่บนเก้าอี้เอนนอน ลวี่หนูอยู่เป็นเพื่อนนางใต้ขั้นบันได เด็กน้อยคนนี้แต่เล็กนอนก็ไม่เคยอยู่นิ่ง ไม่อย่างนั้นก็คงไม่ตกลงมาจากเตียงทั้งหัวจนหมดสติไปสามวัน
คาดว่าคงไปกระทบสิ่งใดเข้าจนได้ ตั้งแต่ฟื้นจากอาการหมดสติมา นางก็ไม่พึ่งพานางเหมือนแต่ก่อนอีกแล้ว