กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย Hamony Von
⬢⬢⬢
ตอนที่ 22 กระบี่หนักไร้คม ทักษะยิ่งใหญ่ไร้ลูกเล่น
มหาสุริยันถูกความมืดกลืนกิน เหลือเพียงวงแหวนสุริยันสีทองวงหนึ่ง สะท้อนผืนฟ้าให้แดงฉานดุจโลหิต
บนผืนปฐพีอันกว้างใหญ่ เปลวเพลิงที่ไม่มีวันดับสูญกลืนกินตึกสูงระฟ้า แปรสภาพพวกมันให้กลายเป็นคบเพลิงทีละดวง เพิ่มความแดงฉานยิ่งขึ้นไปอีก
เหล่าภูตผีรูปร่างพิลึกพิลั่นเปลือยอกเผยพุงตนแล้วตนเล่า ในมือถืออาวุธหักพังสารพัดรูปแบบ กำลังเข่นฆ่ากันเองอย่างต่อเนื่อง
มีภูตผีบางตนใช้ดาบฟันคู่ต่อสู้จนตาย ชูหัวขึ้นสูงด้วยความตื่นเต้น แล้วดื่มด่ำโลหิตจนหนำใจ
ทว่า ผ่านไปเพียงชั่วครู่ คู่ต่อสู้ก็ปีนขึ้นมาจากใต้ดิน คว้าอาวุธที่ร่วงหล่น แผดเสียงคำรามแล้วเริ่มการแก้แค้น
“เงามืดแห่งอดีตกาลสายลี้ลับ...”
เจียงเฉินสวมจักรกลรุ่นศูนย์ ยืนอยู่บนดาดฟ้าของอพาร์ตเมนต์ห้าชั้นแห่งหนึ่ง มองดูภาพวาดดุจขุมนรกนี้ ข้อมูลหลั่งไหลเข้ามาในใจ
ความแตกต่างของเงามืดแห่งอดีตกาล ไม่ได้มีเพียงฉากและสัตว์ประหลาดเท่านั้น