เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนที่ถังหว่านหนิงขี่มอเตอร์ไซค์ไฟฟ้าคันเล็กที่เพิ่งซื้อมาใหม่กลับมาถึง คนรับใช้กำลังจัดวางชามและตะเกียบบนโต๊ะอาหารพอดี
ลู่ซูหล่างยืนหันหน้าเข้าหากำแพงอยู่ตรงมุมห้อง ขอบตาทั้งสองข้างแดงก่ำ
เจ้าตัวกลมน้อยนั่งอยู่บนตักของลู่เฉินเยว่ ในมือน้อยถือโทรศัพท์ของเขาไว้คอยดูการ์ตูน เวินเสียนนั่งอยู่ข้างๆ สีหน้ายังคงหลงเหลือไอความโกรธที่ยังไม่จางหาย
"หว่านหนิงกลับมาแล้วเหรอ พอดีเลย จะได้กินข้าวกัน"
เมื่อเห็นถังหว่านหนิงเดินเข้ามา เวินเสียนก็ผุดรอยยิ้มขึ้นบนใบหน้าพลางเอ่ยทักทาย ลู่เฉินเยว่เงยหน้าขึ้นมองเธอ แววตาแฝงความหมายบางอย่างที่ยากจะเข้าใจ
เกิดอะไรขึ้นกันเนี่ย ฉันก็ไม่ได้ไปทำอะไรให้เขาขัดหูขัดตานี่นา
เวลานี้เล่อเป่ากำลังดูการ์ตูนเพลินจนไม่รู้ตัวเลยว่าแม่แท้ๆ กลับมาแล้ว
"ลู่ซูหล่าง ขึ้นไปตามคุณปู่กับพี่ชายลงมากินข้าวได้แล้ว"