เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย ติงลี่
ตอนที่ 593 ทุกสิ่งล้วนเป็นมายา
แสงนั้นมิได้แผดจ้าเจิดจรัส ทว่าอบอุ่นละมุนดั่งหยก แฝงไว้ด้วยความโอบอ้อมอารีและความอดทนเฉกเช่นมารดา กำลังถักทอเส้นรุ้งเส้นแวงแห่งการเยียวยาขึ้นมาอย่างเงียบเชียบ
ปลายนิ้วของเด็กน้อยชี้ไปยังสุญตาโดยไม่รู้ตัว ท่าทางไร้เดียงสาและซื่อบริสุทธิ์ ทว่าในชั่วพริบตานั้น ส่วนลึกของผืนแผ่นดินพลันส่งแรงสั่นสะเทือนแผ่วเบาออกมา หน่ออ่อนต้นหนึ่งแทงยอดพ้นผืนดิน โปร่งแสงแวววาว ราวกับกลั่นตัวขึ้นจากน้ำค้างยามเช้า ทั่วทั้งลำต้นหมุนวนประกายแสงอันนุ่มนวล
ภายในเส้นใบของมัน แสงริบหรี่เจ็ดสีไหลรินเอื่อยเฉื่อยดั่งสายธาร นั่นคือลมหายใจดวงจิตของพวกนางที่ยังมิได้มลายสิ้น บริสุทธิ์และทรหด กำลังหลอมรวมเข้าสู่กฎระเบียบที่ถือกำเนิดใหม่ของฟ้าดินอย่างเงียบงัน ถักทอเข้าสู่เส้นรุ้งเส้นแวงของฟ้าใหม่ กลายเป็นชีพจรเร้นลับที่ค้ำจุนลมหายใจของโลกใบนี้