เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย ติงลี่
ตอนที่ 587 หลงชิงอีดับสูญ
ในลำคอของเฉินจิ่งเหยียนพลันมีรสคาวหวานเอ่อล้น โลหิตตีกลับคำหนึ่งแทบพุ่งทะลักออกมา
ทว่าเขาฝืนกลืนมันลงไป พร้อมกับชักนำเส้นสายเพลิงครามเร้นลับไหลย้อนเข้าสู่ลำคอ
เปลวเพลิงแผดเผาทะลุลำคอ แต่กลับมิได้ทำลายเนื้อหนัง มวลเพลิงคดเคี้ยวเลี้ยวลดอยู่ภายในหลอดลมของเขา ควบแน่นกลายเป็นแก่นดวงดาวขนาดย่อส่วนที่เต้นระรึกไม่หยุด ดั่งดวงใจแรกกำเนิด จังหวะการเต้นนั้นถึงกับสอดรับกับดวงดาวนอกชั้นฟ้าอยู่ราง ๆ
เขาข่มความเจ็บปวดแสนสาหัส ตวาดลั่นเสียงกร้าว “เหลิ่งปิงหาน พานางถอยออกไป”
เขามองเห็นทะลุปรุโปร่งแล้ว การประจันหน้าครั้งนี้ก้าวล้ำขอบเขตการต่อสู้ธรรมดาไปเนิ่นนานแล้ว
หากยังฝืนดำเนินต่อไป ย่อมมิใช่...กำลังมนุษย์ยังพอกอบกู้ ทว่าโชคชะตามิใช่สิ่งที่จะบิดผันได้เพียงอาศัยเจตจำนง