กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย ติงลี่
ตอนที่ 578 นี่ถึงจะเป็นกลิ่นอายโลกมนุษย์ที่แท้จริง
เฉินจิ่งเหยียนหาที่นั่งริมหน้าต่างแล้วนั่งลง หญิงทั้งเจ็ดแยกย้ายกันนั่งสองฝั่ง ด้านนอกหน้าต่างคือแม่น้ำคูเมืองที่ไหลเอื่อย ๆ ลมเย็นยามพลบค่ำพัดพากลิ่นหอมของดอกบัวเข้ามา พัดพาให้กระดาษหน้าต่างส่งเสียงสวบสาบแผ่วเบา และพัดชายเสื้อของทุกคนให้พลิ้วไหว นำพากลิ่นอายโลกมนุษย์มาเต็มแขนเสื้อ
ชามสุรารินจนเต็ม น้ำสุราสีอำพันไหวระริกเป็นประกายน้ำดั่งเศษทองคำ เฉินจิ่งเหยียนยกชามสุราขึ้น มองดูทุกคนที่นั่งล้อมรอบข้างกาย น้ำเสียงแผ่วเบาแต่ชัดเจน “วันนี้ตื่นจากฝันตื่นใหญ่ ค่ายกลเดิมถูกทลาย นับแต่นี้ไป ฟ้าดินกว้างใหญ่ โลกมนุษย์สงบสุข พวกเราไม่ต้องหลบ ๆ ซ่อน ๆ เอาชีวิตเข้าแลกอีกต่อไปแล้ว”