กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย ติงลี่
ตอนที่ 568 นี่แหละคือแก่นแท้ของมนุษย์
คนทั้งเจ็ดส่งเสียงเจื้อยแจ้ว แย่งกันป่าวร้องความปรารถนาของตนเอง เสียงเอะอะมะเทิ่งดังขึ้นระลอกแล้วระลอกเล่า ทว่ากลับเปี่ยมล้นไปด้วยความผ่อนคลายและความปีติยินดีที่ห่างหายไปนาน
เฉินจิ่งเหยียนหัวเราะพลางโอบหลงชิงอีและเหลิ่งปิงหานที่ยืนอยู่ด้านหน้าสุดเข้ามา เอ่ยเสียงนุ่ม “ยังมัวยืนเหม่ออะไรกัน อยากกินอะไรพูดมาได้เลย ฉันเลี้ยงเอง”
ทุกคนพลันกรูเข้ามาห้อมล้อมเขา พูดคุยหัวเราะร่า ยื้อยุดฉุดดึงกันมุ่งหน้าไปยังปากถนนหงส์แดงอันเจริญรุ่งเรืองและคึกคักที่สุดของเมืองสิบทิศ
ถนนหงส์แดงในวันวาน ล้วนเป็นร้านอาหารเจทั้งหมด กลิ่นไม้จันทน์หอมลอยอวล เสียงปลาไม้ดังกังวาน พระสงฆ์เดินสัญจรไปมา เคร่งขรึมและสง่างาม