กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย ติงลี่
ตอนที่ 559 เจ้าปลาไหลน้อย วันนี้จงยอมรับนายใหม่อีกครา
ต้นแปะก๊วยพันปียืนตระหง่านเงียบสงบ ใบไม้สีเหลืองทองทั่วทั้งต้นร่วงโรยราวดั่งสายฝน ปกคลุมไปทั่วทั้งลานเรือน ประหนึ่งปูพรมทองคำอันเจิดจรัสไว้ชั้นหนึ่ง
บนโต๊ะหิน ถึงกับยังมีชาบริสุทธิ์จอกหนึ่งที่ยังหลงเหลือไออุ่นตั้งอยู่ ควันชากรุ่นกำจาย อวลไอไม่จางหาย ราวกับเจ้านายเพิ่งจากไป ทั้งยังคล้ายจงใจเหลือไว้ให้พวกเขา รอคอยมาเนิ่นนาน
เฉินจิ่งเหยียนสีหน้าสงบนิ่ง ยกมือผลักประตูเรือนที่แง้มไว้ครึ่งหนึ่งบานนั้นออกเบา ๆ
ในเสี้ยวพริบตาที่บานพับประตูหมุนขยับ น้ำนิ่งในสระบัวก็พลันกระเพื่อมระลอกคลื่นชั้นแล้วชั้นเล่า ใต้ผิวน้ำประหนึ่งมีตัวตนที่หลับใหลมาเนิ่นนานถูกปลุกให้ตื่นขึ้น