กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย ติงลี่
ตอนที่ 552 เข้าสู่โลกสิบทิศ
เฉินจิ่งเหยียนจ้องมองเมล็ดเหมันต์ในฝ่ามือ น้ำเสียงแผ่วเบาดุจเสียงกระซิบ ทว่าทุกลำดับคำกลับแจ่มชัด “ดินแดนหวงห้ามไม่เคยมีอยู่จริง มันเป็นเพียงเงาสะท้อนที่หัวใจมรรคาของข้าทอดลงมาเท่านั้น”
เมื่อเงาสลายใจจึงกระจ่าง เมล็ดเหมันต์ก็คือแก่นมรรคา
สิ้นเสียงลง ครรลองดวงดาวระหว่างคิ้วของสตรีทั้งเจ็ดพลันสว่างโรจน์ดุจตะเกียงเทพโบราณเจ็ดดวงที่จุดลุกโชนขึ้นตามลำดับ แสงสว่างสอดประสาน สาดส่องให้เห็นตราสัญญาฝ่าเคราะห์ที่สลักลึกอยู่ในชะตากำเนิดของกันและกันมาเนิ่นนาน นั่นคือตราประทับที่ก้าวข้ามสังสารวัฏและลิขิตให้ร่วมทาง