กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย ติงลี่
ตอนที่ 514 สรรพชีวิตล้วนเป็นเพียงสุนัขฟาง ข้ากุมอำนาจปกครองความเป็นตายรุ่งโรจน์ร่วงโรย
มีคนหนึ่งเริ่มนำ ทุกคนล้วนขานรับ
ทีละคน ๆ เหล่าราษฎรต่างพากันปลดสัมภาระและห่อผ้าลงจากบ่า ประตูเมืองที่เดิมทีแออัดยัดเยียดแก่งแย่งกันหนีภัยพลันค่อย ๆ โล่งตาขึ้น
สายตาคู่แล้วคู่เล่านับไม่ถ้วนต่างจับจ้องไปที่เฉินจิ่งเหยียนอย่างพร้อมเพรียง ตอนแรกยังเคลือบแคลงและหวาดกลัว แต่เมื่อสิ้นคำพูดของเขา ความกระวนกระวายใจนั้นก็ค่อย ๆ ถูกแทนที่ด้วยความหวังอันริบหรี่ทว่าเร่าร้อนที่ห่างหายไปเนิ่นนาน
เฉินจิ่งเหยียนประสานมือคารวะฝูงชนอย่างลึกซึ้ง จากนั้นก็หันหลัง ก้าวเดินไปยังซากปรักหักพังของวิหารเทพเก่าแก่กลางเมืองที่พังทลายรกร้างไปนานแล้ว