กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย ติงลี่
ตอนที่ 502 การรอคอย ความโดดเดี่ยว และความเจ็บปวดตลอดหนึ่งพันปีนี้ นายต้องค่อย ๆ ชดใช้คืนมาทีละวัน
“ไม่เอา!” ทว่าเหลิ่งปิงหานกลับเป็นฝ่ายซุกตัวลึกเข้าไปในอ้อมอกเขา หัวไหล่สั่นไหวน้อย ๆ น้ำตาเปียกชุ่มสาบเสื้อของเขาอย่างไร้เสียง
นางกัดปกเสื้อของเขาไว้คำหนึ่ง คล้ายระบายโทสะและคล้ายออดอ้อนไปพร้อมกัน เสียงอู้อี้ดังลอดผ่านเนื้อผ้าออกมา “ทำผิดก็ต้องถูกทำโทษ นี่เป็นเรื่องที่ถูกต้องชอบธรรมอยู่แล้ว สิ่งที่นายติดค้างฉัน ไม่ใช่ปีสองปี แต่เป็นเวลาหนึ่งพันปีเต็ม การรอคอย ความโดดเดี่ยว และความเจ็บปวดตลอดหนึ่งพันปีนี้ นายต้องค่อย ๆ ชดใช้คืนมาทีละวัน ชาตินี้อย่าหวังว่าจะหนีพ้น”