กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย ติงลี่
ตอนที่ 493 หลงจิ่วเทียนไม่พูด ย่อมมีความกล้ำกลืนของเขา
เฉินจิ่งเหยียนได้ยินดังนั้นก็อดหัวเราะไม่ได้ มุมปากยกยิ้มขึ้นเป็นส่วนโค้งที่แฝงความเยาะเย้ยตัวเองอยู่บ้าง “ที่แท้ก็ผูกปมไว้ตั้งนานแล้ว รอให้ฉันกระโดดเข้าไปข้างในด้วยความเต็มใจงั้นเหรอ พวกคุณแต่ละคนวางหมากไว้ลึกซึ้ง แผนการไร้ช่องโหว่ กลับเป็นฉันคนในกระดานนี้ ที่เพิ่งจะมองเห็นภาพรวมทั้งหมดของกระดานหมากนี้จนกระจ่างในตอนนี้เอง”
เขาค่อย ๆ ลุกขึ้นยืน ก้าวเดินอย่างมั่นคงไปเบื้องหน้ากระบี่หักเก้าเล่มนั้น ค้อมกายลง ปลายนิ้วปัดผ่านรอยเลือดเก่าสีแดงคล้ำตรงรอยบิ่นของหนึ่งในกระบี่หักเบา ๆ
นั่นคือตราประทับแห่งการสังหารที่ตกตะกอนผ่านกาลเวลา คือคำให้การอันเงียบงันที่หลงเหลือจากการปะทะชี้ชะตาความเป็นความตายมานับครั้งไม่ถ้วนในอดีต