เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย ติงลี่
ตอนที่ 485 หนึ่งพันปีกับสามร้อยเจ็ดสิบสองวัน
ซวี่หลับตาลง ค่อย ๆ ปลดสาบเสื้อของเขาออก ปลายนิ้วสั่นระริกลูบไล้ผ่านแผงอกอันหนาแน่นและคุ้นเคย พลางพึมพำแผ่วเบาราวกับคำสัตย์ “ฉันเฝ้าคิดถึงทั้งวันทั้งคืน การรอคอยเมื่อพันปีก่อนได้ประทับชื่อของนายลงบนดวงกายดวงจิตของฉันทีละชุ่นนานแล้ว ค่ำคืนนี้ครรลองดวงดาวบรรจบ โชคชะตาสอดประสาน ต่อให้มรรคาสวรรค์เสด็จมาเอง ก็อย่าหวังว่าจะพรากพวกเราจากกันได้อีก”
เฉินจิ่งเหยียนโน้มตัวลง วางนางลงบนแท่นศิลาเขียวของหอดูดาวที่เย็นเฉียบแต่สะอาดสะอ้านอย่างแผ่วเบา
ประกายดาราดุจสายน้ำ เอ่อล้นผ่านผิวพรรณขาวผ่องดั่งหิมะของนางอย่างเงียบงัน แสงสว่างอันเย็นเยียบไหลรินกลายเป็นเปลวเพลิงสีเงินที่ไม่ดับมอดตรงหว่างคิ้ว สะท้อนให้แววตาของนางเป็นประกายเจิดจ้า สว่างไสวและแน่วแน่เหมือนยามแรกพบในปีนั้นไม่มีผิด