Chapter 0472

ตอนที่ 472 รอยแยกแห่งกุยซวีได้เปิดออกอย่างเงียบงันแล้ว

สายลมภูเขาพัดผ่านซี่หน้าต่างฉลุลวดลายเมฆาอันวิจิตรอันอยู่สูงขึ้นไปของโถงใหญ่เข้ามาอย่างเงียบเชียบ หอบเอาความเย็นเยียบเฉพาะตัวยามราตรีเริ่มโรยตัว พัดผ่านทุกซอกทุกมุมภายในโถงอย่างแผ่วเบาทว่าไม่อาจมองข้าม

แม้กระแสลมจะไม่รุนแรง ทว่าก็เพียงพอที่จะพัดมุมหน้าของสมุดผ้าไหมให้เปิดขึ้น ส่งเสียงกรอบแกรบแผ่วเบาและกังวาน ราวกับว่าหน้ากระดาษนั้นเองก็รับรู้ถึงโชคชะตาบางอย่างที่กำลังจะมาเยือน จึงกระซิบตอบรับอยู่เงียบ ๆ

ด้านนอกโถง ยามเย็นทอดเงาลงมาราวกับน้ำหมึกเข้มที่ซ้อนทับกันเป็นชั้น ๆ กลืนกินเทือกเขาทั้งใกล้และไกลให้จมหายไปในความมืดสลัวสีน้ำเงินเข้ม